Een theetje in de zon…

Voor iedere week een kaartje. Dat was haar belofte bij ons afscheid. En ze hield zich eraan. Een jaar lang stuurde mijn hartsvriendin iedere week een kaartje of handgeschreven brief of soms zelfs een pakketje per luchtpost mijn kant op. En wat was het heerlijk om post van haar te ontvangen. Alsof ze heel dichtbij was. Ze schreef over haar dagelijkse bezigheden, over haar kinderen en haar werk en de dingen die haar bezighielden. Ik las haar geluk en verdriet door haar woorden heen. Het moeilijkst was als ze zich soms een beetje moedeloos voelde omdat ze me miste. Wanneer je zoiets op papier ziet staan en je leest het, dan raakt het je heel diep van binnen. Dan zit je daar met een dikke keel, machteloos. Hoe goed ik het hier ook heb, mijn vrienden blijven onmisbaar.

Weet je, in de anderhalf jaar dat ik nu hier ben heb ik echt, echt een vertrouweling gemist. Een metgezel. Iemand aan wie ik mijn diepste geheimen kon vertellen, iemand die mijn geschiedenis kent, die weet waar ik vandaan komt, die weet uit wat voor nest ik kom. Ik heb veel aan Chaps en aan mijn tante die altijd voor mij/ons klaarstaat, maar ik realiseer me ook dat ik mijn eigen vriendin gewoon heel erg heb gemist. Heel erg. Ik ben hier altijd omringd met mensen, maar ik voel me op momenten soms best eenzaam. Alsof ik met niemand echt goed kan levelen. Ik probeer het wel hoor, maar ik durf mezelf niet goed open te stellen omdat ik met niemand hier echt een diepere connectie voel. Ik mis de diepgaande gesprekken, het blijft altijd maar op de oppervlakte en dat vind ik soms lastig. Ik houd alles maar binnen en voor mezelf. Ik mis mijn vrienden. Ik mis mijn vriendin. We kennen elkaar al ons hele leven, bij haar heb ik niet zoveel woorden nodig. Zelfs het schrijven van deze blog, het wordt ook geen lange, lukt me niet, de tranen rollen over mijn wangen. Mijn keel is zo dik. Het is ontlading ook, ik heb zolang sterk moeten zijn van mezelf. Het contact tussen ons is er natuurlijk. Via app, social media, post. Maar er zijn ook dingen die je gewoon face to face met elkaar wilt bespreken en dat fysieke gemis heeft vooral het laatste half jaar zwaar op me gewogen, op ons allebei.

Voordat ze kinderen kreeg, heeft ze op diverse plekken in het buitenland gewoond. Toen ze voor haar studie naar Engeland verhuisde bezocht ik haar daar. Ik kan me ook nog herinneren dat ik haar mee hielp inpakken voor Afrika en toen ik trouwde op Aruba, stapte zij voor 1 weekend op het vliegtuig. Een vriendinnenweekend die we wonnen naar Antwerpen, ook bezocht ik haar in Maastricht in de tijd dat ze daar woonde. Door al die jaren heen, hebben afstand en tijd ons nooit in de weg gestaan. Waar zij was, was ik, en waar ik was, was zij. Een leven aan herinneringen, wat hebben we samen een hoop meegemaakt.

Toen haar familie een tijdje geleden aan haar vroeg waar ze haar nou echt blij mee konden maken, zei ze: een trip naar mijn vriendin op Curaçao. Haar zusje nam contact met mij op om alles door te spreken en voor te bereiden en in het diepste geheim hebben ze toen de koppen bij elkaar gestoken en het geld bij elkaar gelegd om een ticket voor haar te kopen als verrassing voor haar verjaardag. Ze was beyond estatic.

Ze zit nu in het vliegtuig. Ze is aan boord gestapt en maakt een 10 urige vliegreis om hier straks een paar dagen met mij door te kunnen brengen op Curaçao. Ik kan het zelf amper geloven, maar aan de andere kant weet ik dat het straks geen moment zal voelen alsof er al 1,5 jaar tussen zit dat we elkaar voor het laatst zagen. De tijd die we samen zullen hebben zal te kort zijn om haar alles te kunnen laten zien van mijn eiland, maar dat boeit niet, het enige wat ze wil is met mij zitten en een theetje drinken zoals we vroeger vaak deden.

De dag is vroeg begonnen. Vanuit Nederland kreeg ik een appje dat het boarden is begonnen. Vandaag ga ik mijn bestie, my rock, mijn steun en toeverlaat ophalen van het vliegveld. Ze is onderweg.

Advertenties

6 gedachtes over “Een theetje in de zon…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s