Rookie zoekt danspartner

Vorige week heb ik iets gedaan wat ik in geen 100 jaar meer had gedaan. In mijn eentje naar een dansclub gaan. En met ‘in mijn eentje’ bedoel ik ook letterlijk in mijn eentje. Toen ik 20 was deed ik zoiets weleens, maar nu… nee. Ik heb mijzelf echter ten doel gesteld om in december het grootste jaarlijks terugkerend kizomba event van het eiland bij te wonen, Dance Madness. Vorig jaar wilde ik eigenlijk al gaan, maar Chaps zag dat als beginneling echt niet zitten, het bleek toen toch een te hoge drempel. Maar daar waar hij inmiddels helaas een streep onder ons gezamenlijk kizomba avontuur heeft gezet, ben ik vastbesloten om door te gaan en mijn skills te verbeteren zodat ik dit jaar wèl op Dance Madness aanwezig ben. Om dat doel te bereiken heb ik me voorgenomen om álle workshops, speciale events en activiteiten -gericht op beginners- bij te wonen, allemaal. Al is het maar om vertrouwd te raken met de scene.

Op Facebook zag ik een aankondiging voorbij komen voor een ‘Rookie Night’. Een avond speciaal voor beginners die graag eens met een professionele danser of leraar wilden dansen. Deze profs zouden dan duidelijk herkenbaar in het rood gekleed zijn en stelden zich beschikbaar voor een dansje. Het idee vond ik super. Chaps zou ik niet meer mee krijgen, dat wist ik. Uit de hele scene is er, buiten mijn eigen dansleraar om, eigenlijk maar 1 persoon die ik vaag ken via een gemeenschappelijke vriendin. Ik had haar maar 2x eerder ontmoet. Toch waagde ik de kans en vroeg mijn vriendin om contact met haar op te nemen en te vragen of ze zou gaan. Tenminste 1 vertrouwd gezicht zou de drempel voor mij al een stuk verlagen. Helaas ging ze niet en ook mijn vriendin die het in eerste instantie leuk leek om mee te gaan, zegde af. Leuk is anders, maar als je echt ergens voor gaat, dan moet je je door anderen niet tegen laten houden, dat is mijn overtuiging.

En dus vroeg ik Chaps of hij mij die avond wilde afzetten (ik had tot op dat moment op het eiland nog nooit alleen in het donker gereden). Mij weer ophalen wilde ik hem en vooral Koekie niet aandoen, want het zou waarschijnlijk nachtwerk worden op een doordeweekse dag waarbij ze de volgende dag vroeg zouden moeten opstaan voor school en werk. Ik trok dus de stoute schoenen aan en met mijn vingers over elkaar gekruist, appte ik mijn dansleraar of hij mij die avond thuis kon afzetten. ‘Geen probleem’, zei hij. Ik vroeg nog vanaf hoe laat het een beetje boeiend zou worden. ‘Vanaf een uurtje of 10’, antwoordde hij. Toen mijn ogen zwaar begonnen te worden, nam ik een douche en kleedde me aan. Ik vond het zo erg om Chaps die duidelijk al naar bed wilde en Koekie die er al in lag, in de auto te moeten hijsen om me te brengen. Maar Koekie sliep gelukkig rustig door en Chaps zette mij binnen een kwartier bij de club af. Daar ging ik dan.

Ik vond het doodeng. Die tent waar het feest gehouden werd is sowieso niet echt mijn ding. Ik voel me oud tussen al die jonkies. Voor het eerst (sinds ik dans) ben ik me super bewust van mijn leeftijd. Niet dat ik feitelijk heel veel ouder ben, er komen meer mensen van mijn leeftijd en ouder, maar de harde kern zijn mid 20ers en ja, dan voel je je wel een beetje een ‘’mom’’, zeg maar. Het was een beetje triest hoe ik daar stond aan de bar. Ik wist me geen houding te geven, ik wiebelde van het ene been op het andere. Mijn dansleraar was er niet, dus schoot ik ook nog eens lichtelijk in paniek. Ik dacht als hij niet komt opdagen dan heb ik dus echt een probleem. Chaps lag al k.o. en ik stond in 1 of andere vage dansclub waar ik helemaal niemand kende, great. Ik keek rond en probeerde me een beetje te ontspannen. Ik stond aan de bar, met zicht op de dansvloer, de dj naast me. Een aantal gezichten kwamen me wel bekend voor, voornamelijk van Facebook, maar veel had ik er niet aan want zij kenden mij niet. Een man die ik ooit weleens op een feestje van diezelfde gemeenschappelijke vriendin had ontmoet vroeg me ten dans, ooh gelukkig dacht ik, ik ben tenminste niet helemaal een hopeloos geval. Ritmo Kombina, safe area voor mij, want dat is een dansstijl die ik moeiteloos kan dansen. Na dat nummer nam ik weer plaats aan de bar waar ik opnieuw awkward voor me uit stond te staren. Dan maar weer even op mijn telefoon checken wie op dat tijdstip nog wakker was. Op dat moment kwam net mijn dansleraar binnen wat een grote opluchting was, my ride back home was verzekerd.

Die avond ben ik 4 keer ten dans gevraagd en dan niet eens door profs. Ik weet dat het de bedoeling was om als Rookie zelf op iemand af te stappen, maar de heren waar ik eigenlijk mee had willen dansen waren continu bezet. Basically heb ik dus maar 3x kizomba gedanst op de hele avond, waarvan 1 nummer ook maar voor de helft omdat die gast waarmee ik danste me halverwege de song bedankte en het afkapte. Niet echt uplifting voor je zelfvertrouwen kan ik je vertellen. Ik heb ook nog met mijn eigen leraar gedanst en dan merk je dat dat vele malen vertrouwder aanvoelt en ik zijn leiding beter kan volgen dan bij een wildvreemde, overenthousiaste semi-gevorderde die me alle kant opschiet.

Het concept was zeker leuk bedacht, dat zeg ik eerlijk. Ik denk dat de scene oprecht zoekt naar laagdrempelige manieren om beginners uit te nodigen zich aan te sluiten. Toch merk je dat profs elkaar op zo’n avond – logisch en onvermijdelijk – uiteindelijk toch opzoeken en dan krijg je op een gegeven moment rood met rood op de dansvloer. Het niveau schiet dan zo gigantisch omhoog dat het, althans voor mij, intimiderend word om daar als Rookie tussen te gaan staan. Ik weet niet of het ook echt zo is, maar ik heb weleens het idee dat iedereen in de scene ongeveer gelijktijdig is begonnen, waardoor er een hechte band is ontstaan. Het is lastig om binnen een bestaande groep opgenomen te worden. Je mist een stuk voorgeschiedenis, je mist de anekdotes, je mist een solide connectie, je mist de vriendschap.

Het is ook het besef dat ik na 1,5 jaar nog steeds niet echt een eigen vriendenkring heb opgebouwd. Ik zet me wel in om mensen beter te leren kennen en investeer zo goed als ik kan ik de schaarse contacten die ik heb. Ik weet dat het tijd nodig heeft. Soms vraag ik me weleens af of ik hier ooit nog iemand zal ontmoeten waar ik echt, echt, echt best friends mee zal worden. Iemand die me zo goed kent als mijn bff. Mijn vrienden wonen in NL. Dat is nu eenmaal de harde realiteit en dat wordt op zo’n avond dan ook maar weer eens pijnlijk duidelijk. Iemand vroeg me of ik echt zoveel voor Kizomba over heb om dan maar alleen naar zo’n avond te gaan. Ja, was mijn antwoord. Dat heb ik er voor over.

Na het event besprak ik met mijn leraar – nu ik alleen verder ga met de lessen – of het beter is om groepslessen te blijven nemen of verder te gaan met privéles. ‘Dat hangt er vanaf’, zei hij, ‘in de groep leer je met veel verschillende mensen dansen, privé leer je het sneller’. Ik moest daar even over nadenken. Ik zou het liefst zo snel mogelijk af willen van het gevoel dat ik niet mee kan op niveau omdat ik nog niet alle combinaties beheers, maar als ik niet zo streng voor mezelf ben dan kan ik mezelf daar de tijd voor geven. In de tussentijd kan ik in de groepslessen misschien wat meer mensen leren kennen die ik dan ook weer zal herkennen en durven aan te spreken tijdens toekomstige kizomba feesten. Hoewel het langer duurt voor ik alles geleerd heb, kies ik dan toch maar voor de groepslessen.

Inmiddels heb ik ook geoefend met autorijden in het donker. Wederom een overwinning op mezelf. Het is maar goed dat ik geoefend heb want komende week zullen de lessen weer beginnen en moet ik alleen in de auto stappen ‘s avonds. Alleen. Eng. Maar hopelijk maak ik in de tussentijd nieuwe vrienden onderweg naar het verre Dance Madness in december.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s