Mijn jaaroverzicht 2016

Ieder jaar op Oudejaarsdag openen we de briefjes uit onze Happy Jar. Een potje met alle verzamelde dagen en momenten van het afgelopen jaar. Terugkijkend op 2016 kan ik zeggen dat het een goed jaar was, vol waanzinnig mooie momenten. A lot of Happy Moments. Het grappige is ook dat ik ieder jaar een bucket list in mijn agenda maak en dat voor 2016 bijna alles is afgevinkt.

thumbnail_wp_20161227_18_09_12_pro-2

Koekie heeft een enorme groei doorgemaakt dit jaar. Ze nam afscheid van de daycare met een heuse graduation viering en startte in augustus op de kleuterschool en de NSO. In 3 maanden tijd was haar voertaal volledig geshift van Nederlands naar Papiaments. Ik maakte nieuwe vrienden, iets wat ik echt nodig had. Ik ben dankbaar dat mijn persoonlijke sociale netwerk eindelijk wat meer vorm heeft gekregen het afgelopen jaar. Ik merk wel dat ik mijn vrienden uit NL op momenten echt mis. Mijn BFF is de enige die mijn struggles en demons echt kent en ondanks dat ze een app van me verwijderd is, is de afstand op bepaalde momenten zo enorm voelbaar. Ik heb vooral behoefte aan goede gesprekken. Dankbaar ook voor een oude vriendschap die een herintrede maakte dit jaar.

Tevens was 2016 het jaar van dansen, heel veel dansen, van geweldige optredens en gelegenheidsfeesten, het was het jaar van bezoekjes aan mijn lievelingsband Buleria en van heel veel ritmo kombina. Man, did I dance this year! Het jaar van een nieuwe garderobe en hoge hakken. Van een grandioos en kleurrijk carnaval. Van een Frozen birthday party midden in de tropen speciaal voor Koekie’s 4e verjaardag. Het jaar waarin we urenlang in de brandende zon stonden voor vrijkaarten voor Curaçao North Sea Jazz, waarvan iedere minuut dat absoluut meer dan waard was. Het jaar waarin ik na zoveel jaren eindelijk weer zelfstandig auto ging rijden. Het jaar van lots of Island exploring, strandbezoeken en pool parties, massages, een getaway met het gezin naar Grote Berg en waarin we bezoek ontvingen van vrienden uit NL. Het jaar waarin mijn schoonouders hun 50 jarig huwelijksjubileum vierden, geweldig dat het hen gegeven was om dit nog met hun kinderen en kleinkinderen te kunnen vieren en meemaken, daar ben ik dankbaar voor. Het jaar ook waarin ik een nieuwe baan kreeg en Jahman’s Place ook door toeristen werd ontdekt. Het jaar waarin ik mijn medewerking verleende aan de publicatie van enkele artikelen en er een korte documentaire over Jahman’s Place werd gemaakt. Het jaar waarin we lezingen en kookdemo’s gaven en deelnamen aan Curaçao’s allereerste Vegan Food Fest. Het jaar waarin we de allergaafste vegan meetups hadden en ik kooklessen nam die mijn mentale groei enorm bevorderden. Het jaar waarin muziekhelden zoals David Bowie, Prince en George Michael heengingen en een deel van mijn eighties jeugd met zich meenamen. Het jaar waarin we een contest hielden ter ere van het 1 jarig bestaan van Jahman’s Place en een gratis 3 gangen diner verlootten. Het jaar waarin we met veel liefde voor een baby leguaan zorgden die helaas niet lang heeft mogen leven. Het jaar van familiebijeenkomsten, familiebezoeken, vieringen, taart en lekker eten, spiritualiteit, brain fuel, soul fuel.

En toen was daar september en werd er een gat in ons hart geslagen. Het allerverdrietigste wat ik dit jaar heb meegemaakt was het plotseling overlijden van onze neef, 2016 nam hem voorgoed mee. Ik was op mijn werk toen ik dat telefoontje kreeg. Een gitzwarte dag. Alles in de weken daarna was blur, onwezenlijk. Als familie moeten we verder met de wetenschap dat hij er niet meer is. Ik heb na zijn overlijden ook aanzienlijk minder blogs geschreven. Mijn hoofd zat overvol met gedachten, mijn hart werd overspoeld door emoties. Alles was zo rauw dat het me niet lukte om mijn gedachten goed op papier te krijgen. Ik voelde me numb.

Het absolute hoogtepunt van 2016 was een bezoek aan Bonaire begin december. Dat stond al zo lang op mijn verlanglijstje. Lang, lang geleden ben ik al een keer eerder geweest, maar ik heb er toen maar een paar uurtjes doorgebracht ivm een doorvlucht. De wens om het eiland te bezoeken had ik al zo lang, maar iedere keer kwam er weer wat tussen. Dit keer zei ik tegen Chaps, ik weet niet wat jij doet, maar ik vier dit jaar nog mijn verjaardag op Bonaire, hoe dan ook. In het weekend dat ik echt jarig was kon het niet vanwege het 50 jarig huwelijksjubileum van mijn schoonouders, maar ik blokte mijn agenda voor het weekend daarna en regelde oppas voor Koekie. Een goede vriend van ons wilde ook mee en zo vertrokken we met z’n drieën voor een paar dagen naar Bonaire. We hebben echt een heerlijke tijd daar gehad. Super relaxed. Je hebt geen wellness nodig, het hele eiland is een wellness op zichzelf. Er gaat zoveel rust vanuit en de vibe die daar hangt is heerlijk. We hebben onwijs de toerist uitgehangen en het hele eiland in 4 dagen tijd helemaal verkend. De grootste verrassing die Bonaire bood was het eten. Ik heb daar echt zo ontzettend lekker gegeten, alle dagen dat we daar waren. Creatieve en behulpzame koks die bereid waren om mee te denken en waar nodig gerechten te veganiseren. Ik heb sowieso dit hele jaar echt super lekker gegeten.

Het tofste wat ik dit jaar heb gedaan was kizomba leren. Daar ga ik volgend jaar absoluut mee door. Ik denk dat het volgend jaar ook serieus tijd wordt om de aangeleerde skills in de praktijk te gaan brengen. We hebben nog teveel last van drempelvrees als het aankomt op het dansen van kizomba in het openbaar en daar moeten we vanaf. Net toen ons verdriet het allergrootst was begonnen de lessen. Maar dat maakte het ook intens en puur, als een les dat je van het leven moet genieten, juist wanneer zulke dingen gebeuren. So we danced.

thumbnail_15732079_1823183648010411_2483294444120600238_o.png (2).jpg

Het afgelopen jaar heeft me veranderd, ik plan niet meer zoveel vooruit en zie wel hoe het loopt. Dat is het heerlijke van Curaçao, die ongedwongenheid, spontaniteit. Ik weet dat 2017 sowieso een heel bijzonder jaar gaat worden omdat ik een aantal van mijn familieleden na 2 jaar weer terug ga zien. Daar kijk ik dus naar uit. Met uitzondering van de vurige wens een eigen auto met a/c te bezitten this time next year, heb ik heb geen bijzondere wensen voor 2017 en ook geen goede voornemens, 2016 leerde me dat wanneer je iets wilt, je niet moet wachten tot morgen. Vandaag heb ik een nieuwe agenda gekocht. Ik houd van de nieuwigheid en de geur van de onbeschreven pagina’s. Een heel nieuw jaar ligt voor me om gevuld te worden met Happy Moments. Tijd voor een nieuwe bucket list en een lege Happy Jar.

Proost op een heel goed, gezond en liefdevol jaar.

thumbnail_2016-29-12--15-22-12.jpg

1-1-8

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s