Daar gaat ze…, Part II

De volgende ochtend was het zover. De Grote Dag was aangebroken. De dag waarop alle scholen op Curaçao weer aan een nieuw schooljaar zouden beginnen. Ik had zelf maar heel kort en onrustig geslapen. Laat naar bed, maar ook heel alert op de wekker zodat we ons niet zouden verslapen. Koekie zelf stond met een grote glimlach op, dus de dag begon goed. Douchen, aankleden, ik hielp haar met het dichtmaken van haar bermuda. Ik dacht nog, ai zo’n lastige knoopsluiting, wat nou als ze naar het toilet moet en het haar niet lukt om zelf haar broek open en dicht te krijgen? De zorgen van een moeder. Ik kamde haar haren terwijl Chaps haar ontbijt verzorgde en haar broodtrommeltje in orde maakte. Mijn telefoon stond toen al roodgloeiend van alle apps van familieleden uit Nederland die meeleefden en haar een fijne dag wilden toewensen. Vervolgens stapten we in de auto en gingen op weg naar school. Het was druk op de weg met lange files en ophopingen op en rond de schoolpleinen. Scholen beginnen hier vroeg in de ochtend, de meeste om 07.30, sommige zelfs al om 07.15. Op zich wel goed, want de zon brandt dan al hevig.

Toen we op school aankwamen was het al druk. Gespannen ouders, kleutertjes die voor het eerst naar school gingen, oudere kinderen die blij waren om na de vakantie hun vrienden en klasgenoten weer te kunnen zien. Meisjes mooi gekamd, jongens strak geschoren. Crispy nieuwe uniformen, nieuwe schooltassen en trolleys gevuld met nieuwe schoolspullen. Koeks wilde natuurlijk haar veel te grote rugzak persé zelf dragen en zo liep ze richting de ingang. Ze was zo stoer en flink. Ooh, mijn hart… Maar ik slikte mijn tranen weg omdat ik haar (en andere kindjes) niet wilde afschrikken. Er hingen ballonnen bij de ingang en overal liepen kinderen en ouders op zoek naar de juiste lokalen. En omdat er nergens lijsten hingen met namen erop besloten ook wij te vragen waar we naartoe moesten. Uiteindelijk kwamen we in het juiste lokaal terecht en stelden we ons voor aan de juf. Ook Koekie gaf de juf een hand, maar ze klapte dicht en durfde niets meer te zeggen en lachte alleen maar. De kinderen waren vrij om zelf een plekje uit te kiezen, de definitieve opstelling zou later door de juf gekozen worden, dus vroegen we haar waar ze wilde zitten. Ze zocht een tafel uit waar al 2 meisjes zaten en schoof aan. Eén van die meisjes zei tegen haar: ‘Hoe heet jij? Wij worden vriendjes.’ Omggggggggg, ik kreeg een dikke vette brok in mijn keel. Ik smolt gewoon helemaal van dit lieve kindje die zo sociaal en lief was om mijn kind op haar gemak te stellen terwijl ze zelf aan een nieuw avontuur begon.

Aan een ander tafeltje zat een jongetje heel verdrietig te huilen. Zijn moeder deed er alles aan om hem te troosten, maar hij was ontroostbaar. Jeetje, er gebeurde van alles om me heen. Ik zei tegen mezelf, get yourself together, Steph. Vlak voordat we op het punt stonden om te vertrekken, belde net haar tante op vanuit Nederland om haar succes te wensen. Wat een timing! Het was geweldig dat ze elkaar nog even konden spreken voordat de bel zou gaan. Ik wist dat Chaps vooral niet te lang wilde blijven hangen om het voor beide partijen niet al te zwaar te maken. Dus toen mijn schoonzus had opgehangen, knielde ik, gaf ik haar een stevige brasa en een bendishon en wenste haar heel veel plezier. Ik draaide me om en liep het lokaal uit. Ik voelde de tranen opwellen. Ik slikte en slikte, Chaps zei, ‘Nu niet meer achterom kijken, anders ziet ze je gezicht’. Zo snel als ik kon, probeerde ik me door de mensenmassa heen te wurmen en vocht ik tegen mijn tranen. Toen we eindelijk de hoek om waren kon ik ze echt niet meer bedwingen en liet ik ze de vrije loop. Pffffffff. Opluchting, het was gelukt. Ze had niet gehuild, we hadden haar afgeleverd in de klas en ze was zo ongelooflijk dapper geweest. Ik voelde me trots, opgelucht, verdrietig, leeg, onmachtig, ik voelde me overwhelmed. Alle spanning en het toeleven naar de grote dag kwam er eindelijk uit. Mijn kindje heeft al een paar keer de gang naar een daycare moeten maken. Zowel hier, als in Nederland, maar deze gang naar school vond deze moeder toch wel heftig.

Ik bracht Chaps naar zijn werk en reed vervolgens zelf naar het werk. Ik voelde me de hele rit in de auto emotioneel. Zou alles wel goed gaan, zou ze zich redden in de klas? Ze is nog maar zo jong, maar ze is ineens ook al zo groot. It’s a lot to take in.  Je zorgt en zorgt, en je handelt naar je beste weten. En je voorziet en begeleidt en ondersteunt en stuurt bij en wordt boos en legt uit en telt tot 10. En dan ineens sta je weer voor een mijlpaal en het feit dat ze daar is gekomen markeert een tijdperk. En die markering drukt op je moederhart. En dan realiseer je dat je samen wandelt tot ze op een dag zelf(standig) door het leven zal wandelen. Dat zijn de momenten waarop het moederschap me het meeste raakt.

ed2b85318603140b44a40d9df06701ab

In de middag mocht ik haar gelukkig weer gaan ophalen. Ik kon niet wachten, wat ook resulteerde in het feit dat ik vet 30 minuten te vroeg was, maar dat deerde niet. Het leek erop dat er met mij ook wat andere ouders in volle spanning wachtte op het weerzien met hun kind. Eindelijk was daar de bel. Alle kindjes sprongen op, maar liepen netjes in een rij langs de juf om haar een hand te geven (een goed gebruik hier op het eiland als afronding van een schooldag) en pas als de juf 1 van beiden ouders gesignaleerd heeft, mag het kind de klas verlaten. Ze rende op me af met haar meest grote glimlach, ‘mamaaaa, mamaaaa!!’ en sprong in mijn armen. Oh, wat was ik blij om haar weer te zien. Ze had een hele leuke dag gehad en leuk gespeeld, vertelde ze. Ze was zo moe dat we die middag verder heel rustig aan hebben gedaan. Alleen even langs opa en oma geweest om te vertellen hoe het was gegaan.

Ook de dag erop ging goed, met als bijkomend punt dat ze die dag ook nog eens voor het eerst een dagje mee zou draaien op de Naschoolse Opvang. Scholen eindigen hier om 12.30 en voor ouders die de hele dag moeten werken is het handig als de kinderen kunnen worden opgevangen binnen 1 van de vele after school programs die het eiland rijk is. Ze kunnen dan wat meer ontspannen en spelenderwijs oefenen met basisvaardigheden. Veel NSO’s bieden ook huiswerkbegeleiding en ondersteuning bij het leren. Ik kleedde haar op school om in haar vrijetijdskleding en bracht haar naar de NSO. Ook daar had ze al eerder in de week een kijkje genomen en hoewel ze vooraf enorm had uitgekeken om er te mogen spelen, bleef ze nu stevig om mijn been gekruld. Samen met 1 van de leidsters stelden we haar op haar gemak en zwaaide ze me uiteindelijk uit. Ik moest weer zo slikken toen ik dat koppie zag, maar ze was zo dapper weer. Ze heeft uiteindelijk een topmiddag gehad. Die dag was ze wel echt helemaal gevloerd. Om 18.30 was ze knock out.

Ik vind het daarom ook wel een slimme zet (hoewel ik niet zeker weet of dit bewust zo gedaan wordt) om de aanvang van het nieuwe schooljaar altijd op een donderdag te laten plaatsvinden. In het begin leek me een doordeweekse startdatum vrij onlogisch, maar in de praktijk blijkt het juist heel erg goed uit te pakken. Het kan haast beschouwd worden als 2 ‘’wendagen’’ voor de kids, vóórdat school echt met een volle week van start gaat. Zeker voor die kleintjes komt er veel op hen af. Dan is direct een weekend na 2 startdagen helemaal niet zo’n gek idee. Niet alleen Koekie was uitgeteld, ook voor ons als ouders was het goed om even wat dagen te hebben om bij te komen. Wat ik ook goed vind, is dat alle kindjes (uitzonderingen daargelaten) tegelijk aan de nieuwe cyclus beginnen. Daardoor hoeft niet telkens een nieuweling aan te schuiven binnen een bestaande groep, wat mijn inziens meer rust geeft binnen een klas en het all-eyes-on-me effect voor de nieuweling reduceert. Het schept denk ik een band om gelijktijdig en samen aan iets nieuws te beginnen.

First Day of School
The first day of school
Can be hard for Mom and Dad.
Part of you feels excited
The other part feels sad.
For many years you’ve hold their hand
And have been their loving guide.
Now you know the time has come
To leave them by my side.
But it is only for a little while
As your child will learn and grow.
And at the end of everyday
They will share with you all they know.
So as you walk away
Don’t worry anymore.
I’ll take care of all those precious gifts
When you leave them at my door.

Heel het eiland leefde mee met de start van het nieuwe schooljaar. Op de radio, in de kranten, op social media, de winkeliers. Het verlangen om de kinderen een goede start van het nieuwe jaar te geven, wordt voelbaar gedragen door de hele gemeenschap, merk ik. Ik zie het als een gezamenlijke launch en verantwoordelijkheid voor het nieuwe jaar. En hopelijk kunnen daardoor alle kindjes van dit prachtige eiland met een aangemoedigd en ondersteund gevoel van start gaan met het nieuwe schooljaar. Ik wens alle kinderen van het eiland toe dat jullie mogen groeien en leren en jezelf mogen blijven ontplooien en ontwikkelen, iedere jaar een beetje meer, met behulp van jullie ouders en verzorgers. Een gezegend, uitdagend en prikkelend nieuw schooljaar toegewenst en dat je naast je schoolspullen maar hele mooie en fijne herinneringen in je rugtas mag verzamelen gedurende dit jaar. Ook veel geluk gewenst aan jullie leerkrachten die jullie keer op keer met veel liefde en toewijding door het schooljaar (bege)leiden. Heel veel succes en veel plezier, zet hem op!

Lieve Koekie, papa en mama zijn super trots op jou! Je was zo ontzettend dapper. We gaan er samen een heel fijn jaar van maken en zullen je samen met je support system aan tantes en tio’s en opa’s en oma’s altijd bijstaan. Je bent, internationaal, omringd door liefde. Veel succes lieve schat, met deze prachtige mijlpaal. Het nieuwe schooljaar 2016-2017 is nu echt begonnen! We love you tur ku tin.

Dr Seuss Quote4x6

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s