School update: aangenomen

Ze is eindelijk aangenomen. De laatste school op ons lijstje had nog een plek. Tja, wat zal ik ervan zeggen? Ik vind het wel heftig hoor, je kind ergens inschrijven zonder ook maar iets van die school te weten. Vanochtend had ik een gesprek met de adjunct-directeur. Aardige vrouw, kalm en strikt. Het is een lokale school (voertaal Papiaments) en dicht bij ons in de buurt. Vanaf groep 3 zullen ze les krijgen in het Nederlands en vanaf groep 5 zullen ze zelf Nederlands gaan leren als 2e taal.

Samen met Koekie liep ik richting het kantoorgebouw. De kleuters stonden buiten op het plein een soort van informatie een lied te zingen. De klasjes leken, van wat ik kon zien, vol te staan met allerlei materiaal en een mismatch aan meubilair. Er stonden wat speeltoestellen op het plein, maar niet echt denderend spul. Koekie werd er wel enthousiast van want die wilde meteen het speelterrein op, maar dat werd verhinderd door een gesloten hek. Ik liep door de schoolgangen en hield mijn hart vast. Wat een lucht kwam er uit die kinderwc’tjes direct gelegen naast het hok wat door moet gaan als het kantoor van de adjunct-directeur. Overal religieuze beelden en Bijbelse teksten door heel dat gebouw. Maria hier, Maria daar. De directeur vertelde dat iedere dag begint en eindigt met gebed, dat er veel tijd wordt besteed aan Bijbelliedjes en Bijbelstudie en dat er iedere woensdagochtend een verplicht gezamenlijk schoolbezoek wordt gebracht aan de naastgelegen kerk. Nu pas snap ik waarom iedere kerk minimaal 2 omliggende scholen heeft. Ik werd er stil van… Ze gaf me een zachte glimlach met de telepathische boodschap you can take it or leave it, girl.

Ik heb zelf op een rooms-katholieke basisschool gezeten en ik heb een fijne schooltijd gehad, maar zelf wil ik iets anders voor mijn eigen kind. Ik heb er geen moeite mee als ze iets van een bepaalde geloofsovertuiging meekrijgt, maar ik word helemaal naar van al die opleggingen. Ik vraag me serieus af wat de mogelijkheden zijn als je echt zou weigeren om je kind op een religieuze school te plaatsen. Of er dan een bestuur zou zijn die zou helpen om je kind op 1 van de weinig openbare scholen te krijgen.

Eenmaal binnen moest ik de directeur Koekie’s doopbewijs overhandigen. Je moet namelijk r.-k. gedoopt zijn om op die school aangenomen te kunnen worden. Daarna volgde weer de gebruikelijke riedel, wat is je hoogst  genoten opleiding, wat is je functie, wat is de huidige daycare van het kind? Ook over onze vegan lifestyle gesproken. De kindjes krijgen namelijk 3x per week melk de witte sloper. De directeur had nog nooit van veganisme gehoord, op het aanmeldformulier schreef ze ‘vegetarisch’. Ik herhaalde, ‘Nee, nee, vegetarisch is echt iets heel anders, wij zijn ve-ga-nis-tisch’. Ze keek me aan alsof ik ter plekke een nieuw woord had bedacht.

De klassen bestaan uit 26 kinderen per groep, zo vertelde ze. Er zijn 4 kleuterklassen. Op het moment dat ze start mag ze een kleine tas meenemen, met 2 vakken, zodat post voor de ouders apart in 1 van de vakken vervoerd kan worden (…). Ze moet haar lunchpakketje meenemen, brood (voorgesneden), fruit (voorgesneden), water in een drinkfles en 1 pakje juice. Toen ik vertelde dat op haar daycare al wordt geoefend met de gevraagde handelingen voor de lunch was ze blij verrast en maakte ze een aantekening in het dossier.

Daarna kreeg ik uitleg over het verplichte schooluniform. Ouders mogen zelf weten hoeveel uniformen ze afnemen, zolang bij aanvang van iedere schooldag het uniform maar schoon en netjes is. Meisjes mogen gele of witte sokken aan, jongens mogen blauwe of witte sokken (…). Schoenen moeten helemaal zwart zijn. Het uniform bestaat verder uit een zachtgeel poloshirt met het logo van de school erop en een donkerblauwe (daar is tie weer) broekrok. Een broekrok?? Bestaan die dingen nog? (…). ‘Wat is jullie reden voor het dragen van de uniformen’, vroeg ik. ‘Iedere school draagt ze’, zei de directeur. Ik zei, ‘Uh ja…. en?’ – ‘En, als we een uitje hebben dan kunnen we uniformiteit uitdragen en de kinderen makkelijker herkennen’. – ‘Oké’, zei ik, ‘en wat nog meer?’ – ‘Nou, om te voorkomen dat kinderen zichzelf aan elkaar gaan meten vanwege merkkleding bijvoorbeeld, dus om onderscheid tussen arm en rijk te minimaliseren’. ‘Oké’, zei ik. Chaps vertelde me pas geleden dat scholen vroeger helemaal niet deden aan uniformen. Ik wist dat niet eens. Hij zei, je trok gewoon aan wat je wilde en ging dan al spijbelend hangen bij een andere school om de meisjes te checken. Met de invoering van de uniformen hebben ze het zichtbaar gemaakt dat je niets te zoeken hebt op het terrein van een andere school. Dat was een heldere uitleg.

Toen ik klaar was met de inschrijving was ik wel een soort van semi-blij. Nu ben ik meer bezorgd of dit schoolsysteem wel bij haar zal passen. Ik ben blij en opgelucht dat ze een school heeft, maar ik loop niet over van enthousiasme. Ik kan alleen maar hopen dat het zal klikken met de school en dat ze snel haar draai zal vinden. Ze krijgen geen introductiedag, geen wendag, niets. De eerste dag van school is gewoon de eerste dag van school. Klaar. Er zullen lijsten met de namen van de kleuters op 1 van de 4 deuren opgehangen worden zodat je als ouder weet naar welke klas je je kind moet brengen. Op 11 augustus gaat ze beginnen. Om 7.15 in de ochtend wordt ze op school verwacht. Als we het niets vinden dan moeten we over een jaar weer in alle vroegte in de rij gaan staan om haar in te schrijven op een andere school. Ik hoop dat de school en ik het met elkaar kunnen vinden het komende schooljaar.

 

Advertenties

2 gedachtes over “School update: aangenomen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s