Bochinchaaa!!!

Carnaval is weer voorbij, maar wat was het een feest, zoals altijd. Veel kleur, vele prachtige kostuums. Voor Koekie was het de eerste keer, ze heeft ervan genoten. Afgelopen vrijdag werd er op haar daycare een jump in georganiseerd voor de kinderen en hun ouders. De kinderen mochten verkleed komen en dus ging Koeks als Spaanse Flamenco danseres. Tenminste, dat dachten wij. Zij vond zelf dat ze een prinses was. Ouders konden vooraf een T-shirt bestellen zodat we allemaal hetzelfde aan zouden hebben. Er was een dj voor de kinderen, maar wat we niet wisten was dat de directie een verrassingsoptreden van de Rei di Tumba (Rubertico Benoni Balentien) had geregeld. De koning van het winnende lied van dit jaar, bracht zijn tumba ‘Nos Dos Ta Bati Bai’ ten gehore te midden van alle aanwezige ouders en kinderen. Super leuk! Dit had niemand verwacht. Als winnaar was zijn agenda overvol, zo liet hij weten, maar omdat zijn dochtertje naar dezelfde daycare als Koekie gaat, heeft hij op verzoek van de directie toch een gaatje weten vrij te maken om aanwezig te zijn. Na afloop was er tijd voor foto’s en felicitaties. Echt een super leuke ervaring.

IMG-20160205-WA0026

Jump in op daycare Koekie, 5 februari 2016

De carnavalsperiode begon vrijwel direct na Oud & Nieuw met het Tumbafestival en de kroningen van de Koningin en de prinsen en pancho’s. We zitten dus al een paar weken in de voorbereiding voor de grote optochten. Naast de vele jump ins en jump ups kent Curaçao 8 grote straatparades. De Paarden Karnaval Parade (het moge duidelijk zijn dat ik die niet bezoek!), de Kinder Karnaval Parade, het Karnaval Feest voor Ouderen, de Tieners Karnaval Parade, de Banda Abou Karnaval Parade, de Grote Karaval Parade (Marcha Grandi) op de laatste zondag voor Aswoensdag, de Kinder Vaarwel Karnaval Parade en tenslotte de Grote Vaarwel Karnaval Parade (Marcha di Despedida), die op dinsdagavond voor Aswoensdag wordt gehouden. Aan het einde van de Afscheidsparade wordt om middernacht pop Momo verbrandt waarmee de festiviteiten rondom carnaval officieel worden afgesloten en de vastenperiode begint.

king_momo

Verbranding van Momo

Alle parades zijn mooi en allemaal zijn ze feestelijk. Echter, mijn persoonlijke favoriet is de Marche di Despedida (de Afscheidsparade). Die is prachtig omdat hij start in de namiddag zodat de avond -met haar ondergaande zon- over de parade heen valt, waarna de verlichting, die in de kostuums verwerkt is, zichtbaar wordt. Prachtig. De Tiener Parade vindt ook ’s avonds plaats, maar omdat het de laatste keer is dat de Grote Parade (die op zondag reeds voorbij is gekomen) bewonderd kan worden, is de ambiente/sfeer nog vele malen groter. Participanten geven nog meer en het publiek reageert daar in wisselwerking dankbaar op. Het is nóg uitbundiger, nóg feestelijker, nóg intenser. Het is bombastisch.

De Grote Parade op zondag vindt overdag plaats waardoor de kostuums goed zichtbaar zijn in het badende zonlicht. Daar waar het ’s avonds vooral om lichtjes en glitters gaat, draait het overdag vooral om details en kleur. Groen, geel, blauw, roze, goud, alles komt voorbij. Prachtige, kleurrijke stoffen worden gebruikt om de kostuums te maken. Je ziet steentjes, kraaltjes, pailletjes. De meest creatieve en gecompliceerde ontwerpen komen voorbij, soms met hele grote en zware headpieces die door de wind uitdagend op de proef worden gesteld. Dames (en heren!) op torenhoge hakken, teennagels in dezelfde print gelakt als de stof van de kleding. Warme kostuums in de brandende zon. Je vraagt je af of de deelnemers niet behoorlijk afzien in die grote, met zware stoffen overdekte kostuums in de meedogenloze zon. Maar ik weet ook van familieleden die meelopen dat ze zeggen de lengte van de stoet niet eens te voelen en er zelfs geen genoeg van te krijgen. Carnaval zit in het bloed.

20160207_130955

Carnavalskostuum

20160209_182256

Teennagels afgestemd op kostuum

Daar zit ook meteen de kracht van dit ongekend populaire feest. Het onuitputtelijke enthousiasme van de deelnemers en hun liefde en toewijding om het publiek iets moois te presenteren. Er zit soms maanden van werk in de kostuums. Iedere groep heeft zijn eigen thema met bijbehorend kostuum. Arbeid, energie en inzet is wat je terug ziet in de kleurrijke creaties. Het is te zien in iedere steek waarmee een paillet vastzit. Het zit in de schmink, de make up, de bodypaint.

Zo’n parade bijwonen, is voor ons een hele dag van toeleven naar de start. Een stoet kan pas in de middag verwacht worden, wij zijn dan al om 7.30 van huis vertrokken. Vroeg in de ochtend om een plek langs de route te bemachtigen. Daarna wordt alles opgezet. De auto wordt omgebouwd tot mobiel toilet. De ice jugs worden gevuld, de stoelen worden uitgeklapt. De familie verzameld. Er is eten en drinken, muziek en dan begint het grote wachten.

20160209_173102

Een van de vele ice jugs

Wanneer de stoet na uren van wachten eindelijk nadert, is het stijgen van de opwinding voelbaar. Zeker wanneer de politiewagens in zicht komen met hun felblauwe zwaailichten. Dan weet je dat het bijna gaat beginnen. In de verte kun je de brassbands al horen spelen. De koningin vooraan op een grote praalwagen. De vlag van Curaçao die trots wappert in de wind. Groepen uit andere landen lopen ook mee, zoals Venezuela, Aruba, Suriname en Nederland met haar Limburgse Kabrieten. Zodra zij voorbij komen, komt mijn Brabantheid volledig naar boven, aldus Chaps. Wat volgt is 1 groot feest, 1 grote gezelligheid. Familieleden, vrienden die meelopen in de stoet. Snel een omhelzing, snel een foto.

20160207_143307

Begin van de parade

En als het dan eenmaal losgaat dan gaat het ook echt helemaal los. Muziektrucks met enorme boxen en geluidsinstallaties die dicht langs het publiek rijden en complete bands vervoeren met bekende Antilliaanse artiesten erop die ieder hun eigen versie van de winnende tumba spelen. Het publiek gaat helemaal los wanneer de band met de Rei di Tumba zelf voorbijkomt. Wanneer die truck je passeert, houd dan je oren maar vast. De-ci-bel-len XXL. Maar het deert niet. Het deert voor geen meter. De beat en drums dreunen in iedere vezel van je lijf en je kunt niet anders dan opspringen, je handen in de lucht en helemaal losgaan. Jezelf laten meevoeren in het feestgedruis. Het is bochincha in haar meest fysieke vorm. Het is Carnaval.

20160207_144339

Rei di Tumba 2016, Rubertico Benoni Balentien

 

Met toestemming van mijn neef Ramsay Soemanta heb ik 1 van zijn foto’s gebruikt als uitgelichte afbeelding voor deze blogpost. Voor een overzicht van meer carnavalfoto’s en impressies bezoek zijn facebookpagina The Soemanta BLOG

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s