Ons ritmisch erfgoed

Als ik erover nadenk is er niets wat onze prachtige Curaçaose cultuur beter weergeeft dan één simpele activiteit. Dans. Dansen zit ons in het bloed. We worden ermee geboren en worden ermee grootgebracht. Alles wat we nodig hebben is een opzwepende beat uit een paar goede speakers en ons lichaam volgt vanzelf. In onze manier van dansen komt ons erfgoed het meest tot uiting, heb ik gemerkt. Onze saamhorigheid, onze talenten, onze creativiteit, ons verleden, onze toekomst. We dansen met hart en ziel alsof ons leven ervan afhangt. Wij gaan niet naar een dansschool om pasjes te leren. De muziek leert ons de pasjes en het ritme voert ons mee. Van jongs af aan. De beweging volgt het ritme synchronisch. Zij buigt, stopt en hervat exact op het juiste moment iedere individuele noot.

Hoe kan het dat onze heupen bovengemiddeld soepel zijn en dat we een muziekstuk moeiteloos vertalen in een persoonlijke –met de muziek kloppende- choreografie? Ik denk omdat we dansen vanuit gevoel en vanuit de nalatenschap van onze voorouders in ons DNA. Dansen vormt de onmiddellijke uitdrukking van onze connectie tot ons erfgoed. Het stroomt door onze aderen. Erfelijk materiaal is doorgegeven, ingeprent, in de elasticiteit van onze heupen. Dansen laat onze vreugde tot uiting komen, een viering van plezier en genot. Zonder remmingen, zonder voorschriften. Wanneer je voelt dat je laag tot de grond wilt zakken, zak je. Wanneer je voelt dat je je wasmachine wilt laten draaien, draai je. Wanneer je voelt dat je met je vingers in de lucht moet springen, spring je. Het hele lichaam is in beweging en alle onderdelen doen mee. In de manier waarop we dansen zit vitaliteit van verweven generaties. Wij dansen Kleur. Wij dansen Ritme. Wij dansen Kracht, Sensualiteit, Afkomst, Vreugde en Viering.

Geef ons de ruimte en we zullen dansen, want wanneer we dansen is het feest. Stilstaan is er hier niet bij. We hebben de beweging, de bezieling, de schwung. We springen op en we verleiden, we laten zien wat we in huis hebben. We show them how it’s done. Soms uitbundig, soms bescheiden. We geven uiting aan ons expressieve zelf. Dit is wat we delen. Dit is wat we met onze broeders en zusters gemeen hebben. Als een code van broederschap, als een blauwdruk van onze afkomst. Wordt er ergens muziek gedraaid, dan zal onze culturele erfgoed zichtbaar voor je worden. Dans is wat ons verbindt, kinderen, jongeren, ouderen. De opwinding om te dansen borrelt in ons bloed. Onvermijdelijk en niet te stoppen. Onze voeten volgen het beton van onze straten en stampen een ritme zo diep de grond in dat het hart van ons eiland weet dat we blij zijn om te vieren dat we Yu di Kòrsou zijn.

Baila rumanan, baila.

Advertenties

2 gedachtes over “Ons ritmisch erfgoed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s