Kerst in de tropen

Hij staat er weer. De kerstboom met zijn ballen, lichtjes en piek. Alles erop en eraan. Dezelfde boom. Ik gebruik al jaren dezelfde kunstboom. Maar toch voelt het dit jaar wel heel anders. Wat het anders maakt is dat ik nog geen referentiekader heb wat betreft kerstvieren op het eiland en dat ik nog geen grounded feeling heb om op terug te vallen. Het is simpelweg te lang geleden dat ik hier kerst vierde om me iets van die periode te kunnen herinneren. 

Ik ben dus nog zoekende. Maar in vergelijking met mijn laatste blogpost gaat het nu wel beter. De post zelf leverde me direct een allereerste freelance schrijfopdracht op. Iets wat ik als hobby auteur natuurlijk als een groot compliment beschouw. Veel andere ‘1e keren’ ook na die allerlaatste blogpost. Chaps en ik waren beiden jarig in november. Voor het eerst sinds jaren vierden we dat weer hier op het eiland. Of eigenlijk hebben we het niet echt gevierd, we hebben het beiden heel klein gehouden. Wel ben ik getrakteerd op een etentje en een ontspanningsmassage. Beiden hebben me goed gedaan. Ook ontving ik een verjaardagspostpakket van mijn vriendinnetje uit Nederland. Superlief. Daarna kwam Sinterklaas. De hele periode was een ware belevenis. Het was dagenlang een feest van kleur, veel muziek en harmonie, geweldig. Op 5 december volgde toen het grote health event waar Jahman’s Place aan meedeed. Een super ervaring. Hele leuke reacties gehad, veel nieuwe mensen leren kennen en ook heeft het nieuwe klanten opgeleverd. Deelname aan het event heeft ons opnieuw geïnspireerd en op ideeën gebracht waar we de komende periode verder mee aan de slag gaan.

Nu alle events achter de rug zijn, doet kerst haar intrede. Eerlijk gezegd zag ik daar best wel een beetje tegenop. Ik doe mijn best en dat is echt waar, maar het is een rare gewaarwording, kerst in de tropen. Het optuigen van de boom was een behoorlijke beproeving in 37 graden. Ik zweette me -zelfs met de ventilator aan- helemaal kapot. De vanuit Nederland meegebrachte kerstverlichting doet het hier niet. Ook niet met een ladronchi/stroomomzetter. Dat was dus even een baalmomentje, maar gelukkig konden we de kerstlichtjes van mijn vader lenen en was mijn boom daarmee direct terug in de jaren ’80. Blauw, groen, rood en roze lichtjes. Heerlijk fout en kitsch, maar volgens mij de mooiste uitvoering die ik tot nu toe ooit heb gehad. En gelukkig blijven sommige dingen ook nog gewoon hetzelfde, zoals het plaatsen van de piek door Chaps en Koekie. Voor het vierde jaar op rij luidden ze kerst in door samen de piek op de boom te plaatsen. Continuïteit. Ook mocht ze vandaag uitgedost in haar kerstjurkje aanschuiven voor de kerstbrunch op school.

12347919_10153718512886145_418256302995502931_n

Familietraditie, Koekie en Chaps plaatsen de piek

Ik heb dat nodig merk ik, dat een aantal zaken onveranderd en vertrouwd blijven. Met name omdat ik niet goed weet wat ik met de combinatie kerst en hitte aanmoet. ’s Avonds staan alle lichtjes aan, binnen en buiten, ik doe ook regelmatig wat kaarsen en waxinelichtjes aan. Sky Radio staat aan omdat dat de enige kerstliedjes zijn die ik echt ken. Dan lijkt het zelfs even of we gewoon in Nederland zijn, minus de warme chocolademelk en het innestelen met een dekentje op de bank. Het wezenlijk grote verschil is namelijk dat de ramen en deuren hier tot laat in de avond openstaan en de ventilator op haar allerhoogste stand draait. Het is anders niet te houden.

PicsArt_1450060843810

Kerst, 13 december 2015

Ik probeer maar gewoon met de flow mee te gaan en het hele kerst gebeuren niet zo beladen te maken voor mezelf. Het is anders, dat is 1 ding wat zeker is, maar het is daardoor niet minder mooi of onplezierig. Het is wennen. Ik heb mijn gourmetstel meegenomen vanuit Nederland, het zou super zijn als die het hier doet (met ladronchi), dat is dus iets wat we zeker gaan uitproberen. Ook is er momenteel familie over vanuit Nederland en eind december zal meer familie volgen. Ik merk dat me dat goed doet. Dat het helpt in het aspect van bonding & (re)connecting. Zeker in deze periode van het jaar.

Kerst maakt me altijd een beetje nostalgisch. Ik denk dan terug aan bijzondere gebeurtenissen, familiebanden en vriendschappen. Maar nu we geëmigreerd zijn en ik hier in de warmte naarstig op zoek ben naar de kerstgedachte, geeft me dat tevens de kans om te herdefiniëren waar deze periode voor mij eigenlijk om draait. Welke familietradities wil ik creëren voor mijn eigen gezin? Maakt het, om het kerstgevoel optimaal te kunnen beleven, daadwerkelijk uit waar je op deze aarde gelokaliseerd bent? En maakt het uit in welk gezelschap je je bevindt?

Onze familietradities omtrent kerst zullen groeien naarmate ons gezin zich verder ontwikkelt en we ons meer en steviger zullen wortelen binnen de Curaçaose gemeenschap. Ik zal de values die ik belangrijk vind rond de kerstgedachte overbrengen op mijn dochter en gaandeweg zullen er ongetwijfeld nieuwe aan toegevoegd worden. Wat betreft onze nieuwe locatie denk ik dat kerst uiteindelijk toch gaat over contact maken en in verbinding staan met de mensen om je heen en dat het in die zin dus niet per definitie locatie gebonden is. Mijn eigen ideale kerst is een kerst met leuke en gezellige mensen om me heen. Mensen waarbij ik me op me gemak voel en waarbij niets moet. Kerst is voor mij ook plezier maken, veel lachen, kerstfilms kijken, muziek luisteren en lekker eten. Ik kijk naar Chaps en hij is happy hier. Hij is thuis en voelt zich in zijn element. Ik kijk naar Koekie en ook zij doet het goed. Ze heeft het naar haar zin op school, is zelfs al een keer uitgenodigd geweest voor een kinderfeestje en de familie is gek op d’r. Ze heeft veel mensen om haar heen die van haar houden. Ik heb gelukkige gezinsleden. Een gelukkig gezin. Is dat uiteindelijk niet de ware kerstgedachte?

Ik voeg me toe. Ik voeg me toe en laat deze nieuwe ervaring over me heen komen. Ik zit midden in de tropen. Fact. Ik bevind me midden in de kerstperiode. Fact. Ik was altijd gewend om kerst in de winter te vieren. Fact. Maar ’s avonds langs de uitbundig versierde huizen rijden en een wandeling door de stad brengen me een nieuwe dimensie van dit feest van saamhorigheid. Mijn gezin is bij me en ik ben bij mijn gezin. We zijn samen. We ”zijn” kerst volgens mijn eigen definitie. En Lichtjes? Lichtjes zijn altijd mooi. Waar ook ter wereld.

12311202_931871870216295_4474563378854127235_n

Willemstad, Curaçao, december 2015

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s