Op vakantie naar Aruba en daarna weer terug naar ”huis”.

Mijn laatste post is schandalig lang geleden. Ik had het gewoonweg te druk of was te moe. Er zijn dus nog een aantal updates blijven liggen die ik de komende tijd nog zal inhalen. Er is momenteel zoveel gaande op verschillende vlakken. Maar ik zal eerst beginnen met een terugblik op onze vakantie naar Aruba en wat dat voor mij persoonlijk betekende.

Op donderdagavond 24 september stapten we met z’n allen in de taxibus van mijn oom op weg naar de airport. Met 5 volwassenen en Koekie gingen we op vakantie naar Aruba. Een welverdiende vakantie kan ik wel zeggen. Na maanden van hard werken was het een welkome break om even een paar dagen met iets anders bezig te zijn dan met klussen en dozen uitpakken. We waren er echt aan toe. Het lijf had even ontspanning nodig. Uiteraard ging Koekie’s Peetvader, die voor 2 weken op Curaçao was om te helpen klussen aan onze woning, ook mee. De sfeer was uitgelaten en uitbundig. Iedereen was in vakantiemodus. Mijn oom zette de radio hard en zo hobbelden we naar de luchthaven.

De vlucht was vrij bumby met een nogal ruwe landing, maar eenmaal veilig op de grond waren we vrij snel door de formaliteiten heen. Het was heerlijk om weer op Aruba te zijn. Voor mij en Chaps was het 5 jaar geleden sinds we er voor het laatst waren geweest. Na onze bruiloft zijn we niet meer teruggeweest. Het was heerlijk om iedereen weer te zien ook. Familie stond op de luchthaven klaar met een zelfgemaakt welkomstbord, het was meteen weer ‘thuiskomen’. Ook letterlijk, want onze vertrouwde kamertje was helemaal gereed gemaakt voor ons verblijf, dit keer in andere kleuren geverfd en met airco. Heerlijk.

Dezelfde avond nog werden we door familie meegenomen naar het Carubbian Festival. Een straatfeest wat iedere donderdagavond georganiseerd wordt in de wijk San Nicolas. Er zijn eettentjes, bandjes, kraampjes, er is een Carnaval straatparade en de avond dat wij er waren trad ook nog eens de populaire Arubaanse band Buleria op. Gewoon op een groot plein, midden in de stad en het dak ging eraf. Geweldig. De volgende dag zijn we Oranjestad ingegaan. Even een rondje lopen. Langs het stadhuis waar we zijn getrouwd. Langs de malls en de winkeltjes. Langs de kraampjes en het water. Het was zo gek, het voelde zo vertrouwd, maar er was toch een heleboel veranderd. De hoofdweg is autovrij gemaakt, er rijdt nu een toeristische tram. Een heleboel dingen bestaan niet meer, zijn veranderd of nieuw bijgebouwd. Het was een stroom aan herinneringen ophalen.

Buleria, 24 september 2015

Carubbian Festival, 24 september 2015

Toeristische tram, september 2015

Toeristische tram, 25 september 2015

In de middag hebben we D’ van school gehaald. Samen tijd doorgebracht. Het was voor broer en zus heel fijn om weer samen te kunnen zijn en voor ons als gezin helemaal. Eindelijk weer compleet. We hebben genoten van Aruba. Echt genoten. We hebben een geweldige tijd gehad. Er was muziek, dans, cultuur, familie, eten, natuur, zee, zon en strand. Bijna dagelijks reden we naar de vuurtoren om een verse kokosnoot te halen. Kokos tot de rand toe gevuld met koud en vers kokoswater. Als je wilt kun je het vlees er nadien uit laten snijden. Dat weekend hadden we ook een wedding van een nicht van Chaps. I’m a sucker for weddings, ik heb geloof ik de hele dienst met betraande ogen gezeten. Het feest wat er ’s avonds opvolgde, was fantastisch. Een hereniging met oude vrienden en bekenden. Dansen onder de sterrenhemel met blote voetjes in het zand. Geweldig. De dag erop vertrokken we met een select groepje van het bruidspaar naar een rif waar we de dag voornamelijk in en op het water hebben doorgebracht.

I love Aruba, september 2015

I love Aruba, september 2015

Surinaams eettentje met Arubaanse vlag, september 2015

Surinaams eettentje met Arubaanse vlag, september 2015

Voor vertrek heeft de neef van Chaps ons naar een supergave spottersplek gebracht. Ik denk dat dat 1 van de gaafste plekken was waar ik tot nu toe geweest ben om te spotten. Met de landingsbaan recht voor je. Je ziet de aanloop van de kist en de klim, het vliegtuig komt recht op je af en vliegt dan recht boven je. Echt serieus het tofste van de hele vakantie, (naast het aanschouwen van de bloedmaan). Een moment om nooit meer te vergeten. De bloedmaan bekijken vanuit de achtertuin met een paar hele lieve dierbaren om me heen, zal ik ook voor altijd met me meedragen. Wat was dat bijzonder.

Bloedmaan, 27 september 2015

Bloedmaan, 27 september 2015

Op de laatste dag bracht Chaps me naar Alto Vista. De plek waar hij me 6 jaar geleden ten huwelijk heeft gevraagd. Je hebt daar een prachtig uitzicht over een heel groot gedeelte van Aruba. Daar, op die plek, werd het fundament van ons leven gelegd. Daar heb ik ‘ja’ tegen hem gezegd en alles wat daarna kwam. Daar zei ik ‘ja’ tegen een nieuw leven. Het was heel bijzonder om daar weer te zijn en rond te lopen. Alleen maar wind en verder niets. Enkel de Bron van Al dat Is en verder niets. Het enige wat je daarboven doet is ademhalen.

Alto Vista, september 2015

Alto Vista, 28 september 2015

De terugvlucht verliep veel smoother, met een groter vliegtuig, We vlogen echter wel met vertraging terug naar huis en dus stond mijn oom al enige tijd op ons te wachten toen we aankwamen. De terugrit naar huis was veel ingetogener. Iedereen was stil en in zichzelf gekeerd en moe. De muziek stond zachtjes. De avond herinnerde ons aan de verplichtingen voor de volgende dag. Ik landde echt met een heel erg onbestemd gevoel. Suppose was ik weer ‘’thuis’’, alleen was een maand op dat moment te kort om me echt thuis te voelen in die zin dat ik me nog niet volkomen geaard en geworteld voelde met de plek waar ik op dat moment verbleef, het huis van mijn schoonouders. Ik sliep na maanden nog steeds niet in mijn eigen bed. We waren hier feitelijk nog maar net een paar weken, dus voor mijn gevoel moest ik echt even omschakelen.

Ik miste de familie op Aruba ook heel erg. Net was ik nog bij hen en nu zat ik een paar uur later weer bij mijn schoonouders thuis. In de kamer en op het bed waar ik op dat moment alweer ruim een maand op lag. Ik voelde me leeg en onthuisd. Als welkomstcadeau zat er ook nog eens een killer van een kakkerlak op de muur op ons te wachten. Ik heb er geen schrik van, maar deze was zo enorm huge dat ik er echt de kriebels van kreeg.

Het was m’n eerste vakantie waarbij ‘’thuis’’ betekende dat ik niet zou doorvliegen naar Nederland, maar dat ik hier op Curaçao zou blijven en dat voelde heel erg vreemd kan ik je vertellen. Ik had serieus echt even een breekmomentje. Het was een combinatie van me niet geworteld voelen tot de locatie die nu mijn nieuwe thuis was en het na maanden nog steeds geen eigen plek hebben, hoe dankbaar ik ook was voor het verblijf bij familie. Ik voelde sterk de behoefte aan een plek voor onszelf. In emotionele toestand appte ik midden in de nacht mijn familie en een hele dierbare vriendin en heb ik mezelf uiteindelijk in slaap gehuild. Toen ik de volgende dag hun antwoorden las moest ik weer keihard slikken. Hun reacties waren vol liefde en begrip. Troostend. Het was, zo stelden zij, volkomen normaal dat ik me nog niet thuisvoelde, zeker als ik nog niet in mijn eigen huis kon.

Dat gevoel hield 2 dagen aan. Ik liep een beetje met mijn ziel onder mijn arm. Ik was van tevoren heel erg benieuwd geweest hoe ik me zou voelen als ik op Aruba zou zijn en weer terug naar huis zou moeten. Het was altijd mijn vurige wens om naar Aruba te emigreren in plaats van naar Curaçao. Maar na een aantal dagen weer terug op Curaçao, kon ik dit keer het idee echter loslaten en er vrede mee hebben dat Aruba een bestemming is waar we ten volste van kunnen genieten als we er even tussen uit willen.

Op Alto Vista realiseerde ik me eigenlijk pas (weer) dat Aruba nauwelijks heuvels heeft en dus vrij plat is. Ik merkte dat dat juist hetgeen is wat ik zo enorm aan Curaçao ben gaan waarderen in de afgelopen jaren. Het herinnert me aan de heuvels van Santa Rosa waar ik als kind opgroeide en aan de ritjes naar het strand die een golf in je buik veroorzaken als de auto er met een goede snelheid overheen rijdt. Ik houd van de vergezichten en het hobbelige landschap van Curaçao. Het eiland biedt op meerdere plekken, maar net zo goed vanaf ons eigen huis, een schitterend uitzicht en als je dan op een eiland woont, dan is dat toch wel heel erg gaaf om de shape van het eiland te kunnen zien, vind ik.

Ook keek ik nu voor het eerst met andere ogen naar de aantrekkingskracht die Aruba heeft op toeristen en daggasten in vergelijking met Curaçao. Aruba is heel, heel erg toeristisch en omdat het eiland klein is, is het toerisme meer om je heen. En dat is prima, maar ik denk dat het voor mij oké is als ik daar niet perse tussen woon. Ik denk dat het meer de familie is die mijn hang naar Aruba zo sterk maakte. De gastvrijheid en de gezelligheid van het samenzijn. Er heerst een ontspannen, relaxte sfeer waar ik fantastisch op gedij en ik denk dat ik dat zo waardeer aan het op Aruba zijn.

Het is een geschenk dat Aruba op 15 minuten vliegen ligt van mijn nieuwe thuis. Want toen we bij terugkomst het klussen weer oppakten en ik mijn eigen spullen weer zag, kon ik me helemaal voorstellen dat ik me na een poosje echt thuis zou voelen hier op Curaçao.

Advertenties

4 gedachtes over “Op vakantie naar Aruba en daarna weer terug naar ”huis”.

  1. Tiny zegt:

    oh lieverd, wat zou ik je graag een hele dikke knuffel willen geven, in gedachten doe ik dat hoor, voel je het?
    natuurlijk is het soms lastig dat besef je en dat weet je maar gevoel is nou eenmaal iets wat er is en je kan het soms weg beredeneren, soms mag het er ook gewoon zijn.
    het is niet niks in je leven wat er allemaal gebeurt , laat het zijn en voor je het weet zit je weer in de flow en ga je weer lekker.
    voeten op de aarde en ademen!!!
    nogmaals dikke knuffel, heel veel liefs Tiny xxx

    Like

  2. Shelly zegt:

    Zo mooi geschreven! Erg leuk en informatief om de blogs te lezen. Kwam het tegen tijdens het zoeken op facebook naar emigreren curacao. Ben benieuwd naar de rest van de blogs!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s