Terugvlucht naar Nederland

Als je gaat emigreren dan koop je een retourticket. Dat is wat je doet. Je koopt een retourticket om lastige vragen bij de douane te voorkomen. En ook omdat het simpelweg vaak goedkoper is dan een enkeltje. Toen we onze heenvlucht boekten, moesten we in het retourvakje een datum prikken voor de terugvlucht. Willekeurig kozen we voor donderdag 17 september. En hier zijn we dan, het is 17 september. De dag waarop onze vakantie in principe afgelopen zou zijn en we weer in het vliegtuig zouden stappen naar Nederland. We zouden onze jetlag uitslapen en waarschijnlijk maandag weer aan het werk gaan. In plaats daarvan, hoeven we niet terug. Voor het eerst. Dit keer mogen we blijven.

Terwijl ik dit schrijf, slaak ik een zucht van verlichting. Er wacht ons geen verplichtingen meer in Nederland. Ons leven daar is afgesloten. We zijn uitgeschreven en wel. Ik weet nog dat de medewerker van de luchtvaartmaatschappij vroeg of het wel klopte dat we enkel handbagage zouden hebben op de terugvlucht, het was immers zo’n verschil met de 90 kilo op de heenvlucht. ‘Ja hoor’, knikten wij. Als dit wel een vakantie was geweest, als deze datum wel de terugvlucht had betekend, dan weet ik zeker dat Chaps het niet getrokken zou hebben om terug te moeten gaan. Het vooruitzicht op een grijze, gure herfst en dezelfde dagelijkse beslommeringen zouden hem dagen van te voren al bezwaard hebben. Hij voelt zich nu dan ook enorm opgelucht dat hij niet meer terug hoeft.

Vandaag zijn we exact 27 dagen op het eiland. In die 27 dagen hebben we zo goed mogelijk geprobeerd een basis te leggen voor een leven hier op Curaçao. Zoals ik eerder vertelde vonden we vrijwel direct een woning. Ook kreeg ik in de eerste week na aankomst een baan aangeboden bij een juice & superfood company. Wat ik in die afgelopen 27 dagen het meest heb gehoord van familieleden die hier wonen, is dat we ongekend snel onze zaken hebben weten te regelen. Dat er (r)emigranten zijn die er langer overdoen en dat we trots mogen zijn. We hebben blijkbaar in een rap tempo een fundament weten te leggen voor een bestaan hier op het eiland. Dat is mede te danken aan de mindset waarmee we zijn geland. Alles was erop gebrand om zo snel mogelijk inwoner van het eiland te worden. Ik was al zolang weg van hier, dat ik niet eens meer voorkwam in de archieven van het stadhuis.

De dagen vliegen voorbij. Het is druk, ik heb niet eens tijd om te bloggen. Iedere ochtend staan we vroeg op. De dagdelen worden ondanks de siësta’s en de warmte ten volste door ons benut. Het is wennen aan de twee afgebakende dagdelen. Tussen de middag wordt er warm gegeten, wat betekent dat we in ons schema voor de dag rekening moeten houden met het doen van boodschappen, koken en eten. De ochtenden gebruiken we daarom voornamelijk voor het regelen van praktische zaken, de middag voor het klussen in onze woning. We zitten veel in de auto, maar we genieten van ieder moment en ieder ritje. Op de weg voel je nog het meest dat je op het eiland ‘bent’. De wind, de warmte, de vrolijk gekleurde huizen, de loslopende geiten, de geur van benzine, de sunsets. Het is Island living ten top. Recentelijk realiseerde ik me op het strand van Cas Abou, dat ik echt, echt niet meer terug verlang naar Nederland. Geen seconde. Ik voel me hier goed, de zon doet me goed. Het is hard werken, maar ik snuif ieder moment in me op. En ik weet dat, zodra ons huis klaar is, er meer overvloed van genieten op ons wacht.

Cas Abou, 6 september 2015

Cas Abou, 6 september 2015

Nederland voelt nog altijd dichtbij. Ik app dagelijks met familie en vrienden. Ik krijg post uit Nederland, wat geweldig is! Het eerste bezoek uit Nederland is inmiddels ook een feit. Die enorme kist zien landen, gaf een enorme kick. De peetvader van Koekie is hier om te helpen onze woning instapklaar te maken.

Eerste bezoek uit Nederland, 10 september 2015

Eerste bezoek uit Nederland, 10 september 2015

We wilden het huis een complete metamorfose en een nieuwe frisse uitstraling geven. Dat betekende voornamelijk alles witten (met hier en daar een accentkleur) en het belangrijkste was dat er een nieuwe vloer in moest komen. Van de verhuurder mochten we niets aan de oorspronkelijke vloer doen, het huis is erfgoed van zijn oma, dus besloten we om alles te bekleden met vinyl. Het huis is op het breedste stuk 4,5 meter breed en 16 meter lang, dus we hadden best een lap nodig. Gelukkig is het redelijk goed gelukt om het eigenhandig te leggen en ziet het er nu, naar onze mening, een stuk frisser en eigentijdser uit. Later willen we ook nog de keuken onderhanden nemen, maar dat heeft nu geen prioriteit.

Vinyl afgeleverd, 8 september 2015

Vinyl afgeleverd, 8 september 2015

Muren gewit en nieuwe vloer erin, 12 september 2015

Muren gewit en nieuwe vloer erin, 12 september 2015

Deze week was ook de inklaring rond waarnaar de eerste lading van de inboedel naar ons huis is gebracht. Zo bizar om je spullen weer te zien (na 5 maanden!). Precies zoals we het hadden ingepakt. Ik had een vrachtwagen verwacht met de totale inboedel, maar er reed een pick up truck het erf op en dus volgt er vandaag een 2e rit om de inboedel compleet te maken. Die levering vind ik zo wat nog spannender omdat ik uit de 1e lading kon opmaken dat de echt breekbare spullen nog ontbreken.

In plaats van met onze koffers in het vliegtuig te stappen, wordt ons leven hier definitief bevestigd met de aflevering van onze goederen op de dag van ons fictieve vertrek.
We are here to stay.

Advertenties

6 gedachtes over “Terugvlucht naar Nederland

  1. I. Da costa gomez zegt:

    Echt spannend, maar leuk. Zet je ook fotos wanneer het huis helemaal ingericht is? Het lijkt me een heel groot huis.in welke buurt of wijk staat hij? Ik leef helemaal met jullie mee Steph. Geweldig! Heel veel succes met alles wat nog gebeurd moet worden. Kusjes.

    Like

  2. Tiny zegt:

    wat heerlijk om weer wat van je te horen en fijn dat alles zo vlot gaat.
    het huis ziet er prachtig uit, hard gewerkt hoor.
    en fijn om te horen dat je dat idd zeer natte en koude Nederland niet mist.
    hou deze flow vast. dikke knuffel, liefs Tiny

    Like

  3. Monique zegt:

    Fijn dat het jullie zo goed gaat! Toch een hele beslissing, maar eentje die ik wel begrijp! Heb het ook prima naar mijn zin gehad daar. Heel veel goeds nog en blijf schrijven. Het is leuk om over jullie te lezen….ik wil ook!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s