De mijlpaal van augustus

Augustus is eindelijk hier. Eindelijk. Ik voel me zo excited! We hebben zo ontzettend naar deze maand uitgekeken. Vanaf januari al, maar augustus leek op dat moment nog zo ver weg. Deze maand is de maand waarin het allemaal gaat gebeuren, De Grote Oversteek, zo’n allesbeslissende stap in ons samenzijn, onze geschiedenis en onze toekomst. Als ik terugdenk aan alle maanden die voorbij zijn vanaf januari (de maand waarin ons huis werd verkocht) tot nu, dan voel ik me zo ready. 2b631059bedf1fbafed19eff41727edb

De voornaamste reden om destijds voor augustus als vertrekmaand te kiezen was om een buffer op te bouwen. De kopers wilden na 3 maanden in de woning kunnen, maar in april zouden wij nog niet gereed zijn voor vertrek. De overbrugging van de laatste 4 maanden na de sleuteloverdracht kon gelukkig bij mijn schoonzus, wat aanzienlijk scheelde in de kosten voor de vaste lasten, maar we wilden tevens de winstuitkering van de verkoopsom, de opgebouwde spaarinleg van de hypotheek, de belastingteruggave, ons vakantiegeld en 4 maanden salaris meenemen. Augustus was financieel gezien dus de beste maand voor ons om te vertrekken omdat alle gelden dan uitgekeerd zouden zijn. Bovendien beginnen in september vaak veel nieuwe cycli weer, zoals de daycare, yoga en de najaarsplanning op mijn werk. Het zou weinig zin hebben om voor enkele weken deel te nemen aan activiteiten en deze te herstarten om ze daarna weer te moeten annuleren en op te zeggen.

Vanochtend zijn we naar het reisbureau gegaan om alvast in te checken en onze stoelen en maaltijden te reserveren. Wat een heerlijk, opgelucht gevoel. Chaps zei me eerder al dat zodra alles afgerond is en al onze spullen, op onze koffers na, weg zouden zijn, het zou lijken alsof we op vakantie gaan en ik moet zeggen, het voelt inderdaad zo.

Ik kan niet geloven dat het eindelijk zover is. De vermoeidheid slaat toe, maar als ik mijn ogen sluit zie ik voor me hoe ik op Cas Abou lig, met mijn tenen in het warme zand. Ik zie hoe helder het water is. En als ik heel diep inadem voel ik zelfs de wind zachtjes op mijn zongebruinde huid. Ik weet zeker dat als ik daar echt eenmaal lig, ik met heel mijn hart zal weten dat het allemaal de moeite waard is geweest.

Ik denk terug aan alle stappen die we namen in het proces om hier te komen. De maand van vertrek is aangebroken. Eindelijk.

1234327_10151870787311145_2136487593_n

Blote teentjes in het zand, Caracasbaai 9 september 2013

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s