Ik adem in mijn moed

Vanavond is mijn laatste yogales van dit seizoen. Erg jammer. Ik neem afscheid van een fijne groep en een lieve yogadocente. Eenmaal op Curaçao hoop ik het snel weer op te pakken. Ik kijk er met name naar uit om yoga in de buitenlucht te beoefenen en misschien zelfs aan zee. Dat voegt volgens mij een nog grotere dimensie toe aan het begrip ademhalen. Ik zeg je eerlijk. Zonder yoga had ik het never nooit niet gered. Yoga heeft me meerdere malen op de been gehouden en me met mijn diepste angsten geconfronteerd. Alles wat eng en moeilijk was aan het idee van Nederland verlaten, kon ik doorstaan door met aandacht en focus mijn ademhaling te beoefenen. In vloeiende bewegingen, krachthoudingen en balansposes ademde ik mijn moed in en blies ik mijn angsten uit. Letterlijk.

Ik adem in mijn moed en adem uit mijn angst

Toen we in september 2012 in Hoogvliet kwamen wonen wilde ik het beoefenen van yoga voortzetten in mijn nieuwe woonplaats. Tot dan toe had ik enkel zwangerschapsyoga, baby-ouderyoga en post-zwangerschapsyoga gedaan en was ik ready om mijn practice verder uit te breiden. Via internet vond ik de yogapraktijk van Tiny Nieuwland en ging ik vanaf toen iedere maandagavond naar hatha-yoga. Naarmate de lessen vorderden drong het belang van bewust ademhalen pas echt goed tot me door. In de periode rond mijn bevalling had ik trouwens gelezen dat je een zelfgekozen mantra kon toepassen tijdens het puffen. Voor het opvangen van mijn weeën, koos ik de mantra ‘kracht in, pijn uit’. Van pure zenuwen draaide mijn moeder de mantra telkens per ongeluk om in ‘pijn in, kracht uit’. Ik raakte daardoor helemaal in de war en kon me niet meer goed concentreren. Tussen de weeën door probeerde ik mijn moeder tevergeefs uit te leggen dat ze de mantra moest omdraaien. Ik voelde hoe mijn schoonzus zachtjes naast me kwam zitten en mijn hand vastpakte. Terwijl ik haar bijna radeloos in haar ogen keek, knikte ze bemoedigend en herstelde ze de mantra in ‘kracht in, pijn uit’. Ik pufte weer op volle concentratie. Nu deze herinnering bovenkomt, realiseer ik me dat de mantra die ik toen intuïtief koos, bijna gelijk is aan ‘moed in, angst uit’.

Het yogaseizoen van de praktijk loopt altijd van begin september tot eind juni, ik heb 2 seizoenen mee mogen draaien en zeker dit laatste jaar, waarin op persoonlijk vlak zoveel gaande was, ging ik trouw naar mijn lessen. Ik had het tot in het in diepste van mijn kern nodig om, gezien de omstandigheden, kalm te blijven en te ontladen. Er gebeurde zoveel in een korte tijd. Mijn tante die ernstig ziek werd, mijn kat die overleed, ons huis in de verkoop, 2 ooms die vlak na elkaar overleden, het inpakken van de inboedel, het oververhuizen naar mijn schoonzus. Door yoga bleef ik grounded gedurende het hele proces. Het afgelopen jaar was een absolute rollercoaster en zonder yoga weet ik serieus niet of ik rechtop was blijven staan.

Ik heb dierbare herinneringen aan de Kerstles waarbij we allemaal een kaars mochten meenemen en aansteken terwijl we hardop een wens mochten uitspreken, maar ook aan het yogaweekend in Ossendrecht dat 2x per jaar door mijn docente wordt georganiseerd. Midden in de bossen en in de frisse herfstlucht beoefenden we in de vroege ochtenduren yoga. Eigenlijk kan ik niet goed omschrijven wat dat weekend voor mij betekend heeft. Ik ontmoette in dat weekend levenslustige cursisten van ver boven de 80 die nog net zo flexibel, buigzaam en veerkrachtig waren als twintigjarigen. Ook trok ik tijdens 1 van de meditatielessen een kaart van een kat. Ik moest direct aan mijn eigen lieve kat Nero denken die op dat moment al 9 jaar bij me was en waarmee ik al zoveel had meegemaakt. Het maakte me emotioneel zonder op dat moment goed te begrijpen waarom. (Nero overleed 3 weken later totaal onverwachts aan de gevolgen van hartfalen). Wat me ook is bijgebleven is dat ik ’s nachts niet kon slapen van de stilte. Er heerste een absolute rust, die haast onwennig was. Het enige wat ik hoorde waren dieren en het geritsel van bladeren, een enorm contrast met de stadsgeluiden en nachtelijke sirenes. Iets wat ik thuis dagelijks hoor. Soms zelfs meerdere keren op een dag. Een geluid waarvan mijn maag altijd ineenkrimpt. Sirenes betekenen dat mensen te dicht op elkaar leven. Zo op elkaar gepropt dat ze geen lucht krijgen en geen bewegingsruimte ervaren zodat het niet anders kan dan dat ze vroeg of laat met elkaar in botsing komen. Ik opende die nacht mijn raam, liet de frisse buitenlucht binnen en luisterde alleen maar hoe de wereld vanuit een serene rust ontwaakte.

Yoga geeft mij de beheersing en ontspanning die ik nodig heb om in het moment te blijven. Naast gezonde voeding en een goede nachtrust is het voor mij het meest zuiverende en reinigende wat ik mijn lichaam kan geven. Er werkt haast niets zo kalmerend en helend als bewust ademhalen en het -in aandacht- volgen van die ademhaling. Het is een geschenk van zuurstof en overgave. Het houdt alles schoon, puur en in balans. Yoga is vooral een kado aan mezelf, zeker de laatste 10 minuten (ontspanningsoefening). Door yoga leerde ik los te laten en moeilijke beslissingen te nemen zonder daarbij aan mezelf voorbij te gaan.

Yoga geeft me lucht. Door yoga heb ik geleerd om te luisteren naar mijn buik. Om in aandacht te zijn. Om evenwichtig en in balans te zijn. Om mijn chakra’s te gebruiken. Om mee te buigen en rechtop te staan. Om te aarden. Om zowel mijn kruin als mijn kleine teen te voelen. Om toe te geven aan de zwaartekracht. Om te werken met energie. Om contact te maken met de dragende kracht van de Aarde. Om zacht te zijn voor mezelf. Om met liefde voor mijn inwendige organen te zorgen. Om mijn emoties serieus te nemen en dichtbij mezelf te blijven. Om te luisteren naar mijn keel. Om te vertrouwen op mijn kracht. Om te zingen en om in het diepste van mijn kern stil te zijn. Om bewust te zijn van oordeel. Om samen te werken. Om puur te zijn, naturel zonder opsmuk. Om in verbinding te staan met de natuur en met alles wat leeft. Om moedig te zijn en het leven te leven in al haar facetten. Om in iedere omstandigheid mijn kalmte te bewaren. Om mijn Goddelijkheid uit te dragen. Om kind te zijn van het Universum. Basically heeft yoga mij geleerd om te *zijn*. Precies zoals ik ben en dat alles goed is zoals het is, hier en nu.

Voor Tiny.
Voor alles wat ik van je mocht leren.
Namasté.

Yogaweekend Ossendrecht, 25 oktober 2014

Yogaweekend Ossendrecht, 25 oktober 2014

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s