Een huis bouwen, een droom bouwen

Na de terugkomst van onze huwelijksreis in september 2010 besloten we een plan te maken. In ieder geval begonnen we vanaf die tijd serieus te zoeken naar mogelijkheden om de emigratie te verwezenlijken. Op dat moment woonden we in een dure (vrije sector) woning, die veel huur opslokte en leek het ons verstandiger om als allereerste stap goedkoper te gaan wonen. Omdat we hadden begrepen dat een koopwoning aardig wat belastingvoordeel kon opleveren besloten we ons te oriënteren op de kopersmarkt. We vonden een geweldig nieuwbouwproject in Hoogvliet en in april 2011 hebben we als 1 van de allereerste kopers onze handtekeningen gezet. In december van dat jaar zaten we bij de notaris.

Ons idee was om een nieuwbouwwoning te kopen, het perfect af te werken en instapklaar te maken voor de volgende bewoners en het dan met winst te verkopen. Zo hadden we het bedacht. Het was ons grote geheime project en het zou onze investering in een toekomst op Curaçao worden. Dat we de woning kochten als emigratiebekostiging is iets wat niet veel mensen wisten. Zelfs onze eigen aankoopmakelaar niet.

Op 2 maart 2012 was de officiële opening van de bouw. De eerste paal naar onze nieuwe toekomst werd geslagen en alle nieuwe buren konden hun perceel bekijken en kennismaken met elkaar. Ik was toen hoogzwanger. Tien dagen later beviel ik van Koekie. Onze woning werd gebouwd terwijl wij van ons pasgeboren kindje genoten.

Officiële start van de bouw, 2 maart 2012

Officiële start van de bouw, 2 maart 2012

In aanbouw, 26 mei 2012

In aanbouw, 26 mei 2012

Om hoge dubbele lasten te voorkomen besloten we in juni onze huurwoning op te zeggen en zijn we met ons kindje, van toen 3 maanden oud, naar een tijdelijk onderkomen in IJselmonde verhuisd. In die studio waren we echt op onszelf aangewezen. De woning was oud en vochtig, aan de veel te krappe kant en de buurt was niet al te best, maar gelukkig was het zomer en probeerden we zoveel mogelijk buiten te zijn en de natuur in te gaan. Achteraf gezien beschouw ik de 3 maanden die we daar gezeten hebben als een waardevolle periode. In die kleine studio nam ik in de zomer van 2012 één van de meest ingrijpende beslissingen van mijn leven, ik werd veganist.

Op 6 september 2012 kregen we dan eindelijk de sleutel van ons eigen huis. We waren dolgelukkig. Alle materialen en kleuren zochten we met veel zorg en liefde uit. Het huis kreeg beetje bij beetje haar aankleding en alles kreeg een nieuwe plek. We kregen niet alleen een prachtige hoekwoning, maar ook super lieve buren. Buren waar we het erg goed mee konden vinden en die al snel goede vrienden werden. Maar hoe gelukkig we ook waren, ik wist van te voren dat ik me niet teveel aan de woning en de buurt moest hechten omdat ik het op een dag weer zou moeten laten gaan. We zouden immers niet lang blijven en het was de bedoeling dat iemand anders net zo verliefd op ons huis zou worden als wij dat waren.

563012_10151212632831145_1113435390_n

De sleutel, 6 september 2012

We hebben er twee jaar over gedaan om de woning verkoopklaar te maken. Precies 2 jaar later, in het najaar van 2014 waren alle klussen gedaan en was de woning precies zoals wij het voor ogen hadden gehad. Hoe moesten we nu verder? Zouden we een makelaar in de hand nemen of het zelf proberen? Als leken op het gebied van makelaardij hadden we een hele hoop vragen. Wat was de meest gunstige periode om je woning te verkopen? Hoe bepaal je de vraagprijs? Hoe gaat de hele procedure in z’n werk? Ik probeerde me zoveel mogelijk in te lezen als ik kon. Zo las ik bijvoorbeeld dat het werd afgeraden om je huis midden in de winter te verkopen en dat het sowieso beter was om gezien de crisis nog even te wachten met verkopen. Ik kon aan Chaps merken dat het idee van nog een paar jaar langer in Nederland blijven hem benauwde en zeer tegenstond. Het huis kon zomaar nog een jaar te koop staan. We wilden tevens weg voordat Koekie leerplichtig zou worden. Uiteindelijk besloten we om eigen koers te varen en belden we in oktober van 2014 de makelaar.

Alle stappen die ik daarna heb gezet in het gehele verkoopproces van onze woning heb ik op gevoel gedaan. Wat goed voelde kreeg groen licht, wat niet goed voelde werd geweigerd. Gelukkig hadden we wel meteen een klik met de 2e makelaar die we belden en met hem zijn we toen verder de procedure ingegaan.

Op 24 november 2014 ging de woning in de verkoop. Doodeng en met pijn in ons hart. Het bord werd op het keukenraam geplakt en dat voelde zo unreal. Ineens was alles waar we zo hard naartoe gewerkt hadden keiharde werkelijkheid. Aan het eind van die dag zat mijn mailbox vol berichten van verraste en geschrokken buurtbewoners (onze directe buren hadden we al eerder ingelicht). We realiseerden ons dat een hele spannende periode aanbrak en dat na de aanschaf van onze woning, dit de eerstvolgende stap binnen het remigratieplan was. Je kunt erover blijven dromen of je kunt je droom waarmaken en dit was duidelijk een statement naar het universum dat we er klaar voor waren.

In de verkoop, 24 november 2014

In de verkoop, 24 november 2014

Advertenties

4 gedachtes over “Een huis bouwen, een droom bouwen

  1. Tiny zegt:

    fijn dat ik je zo kan volgen en ik kan me er nu al op verheugen om daar straks te zijn , in welke vorm dan ook, je bent nog niet van me af hoor!!, liefs Tiny

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s